Helga Þórey í Undralandi undrast

ég rændi þessu af vísi.is í fljótu bragði virðist morgunblaðið ekkert hafa nennt að sinna þessu máli.

Tónleikadagskráin Látíð í bæ hefst í dag á Sirkusi og stendur alla helgina þrátt fyrir væringar í borgarstjórnarmálunum. Tónleikunum er beint gegn boðuðu niðurrifi á gömlum húsum og menningarverðmætum í miðbænum og skipuleggjendurnir halda þeim til streitu þrátt fyrir að yfir­lýstur verndari gamalla húsa, Ólafur F. Magnússon, sé orðinn borgarstjóri.

„Það eru engin sérstök tíðindi þótt Ólafur sé kominn í embættið, hann gæti þess vegna verið hættur eftir helgi,” segir Svavar Pétur Eysteinsson, einn skipuleggjenda Látíðarinnar. „Það sem við viljum er að einhver heildræn stefna varðandi uppbyggingu í miðbænum verði sett fram. Við viljum fallegan miðbæ, þar sem sjónarmið lifandi mannlífs eru höfð að leiðarljósi, ekki sjónarmið verktaka og fjármagnsins sem miðar allt við skjótfenginn gróða.”

Nái áætlanir fram að ganga verður Sirkusi lokað 1. febrúar. Rífa á húsið sem Sirkus er í og Hljómalindarhúsið hverfur líka. Það er því ekkert skrýtið að mönnum sé heitt í hamsi. Hvert fer krúttkynslóðin eiginlega?

„Hvaða krúttkynslóð?” spyr Svavar. „Ef þú átt við hvert mikilfenglegir listamenn framtíðar­innar fari spái ég því að þeir flýi til Ísafjarðar, Parísar eða annarra borga þar sem fólk stendur ekki í því að rífa miðbæina sína.”

Dagskráin á Sirkusi stendur yfir frá klukkan fimm í dag og á morgun, en frá sjö á sunnudaginn. Henni lýkur um miðnætti alla dagana, en þá taka plötusnúðar við. Hver sem húfu og vettlingi getur valdið tekur þátt í Látíðinni. Listinn er nánast endalaus en það má nefna að Sigur Rós, Páll Óskar, Hjálmar, Megas, múm, Mugison, Lay Low og Jeff Who? ætla að troða upp.

„Það er frítt inn og við viljum sjá alla sem ekki er sama um miðbæinn mæta og vera í góðu stuði,” segir Svavar.

tekið af rúv.is

Helgina 25.-27. janúar næstkomandi ætla hundruðir íslenskra tónlistarmanna að rísa upp og mótmæla niðurrifi húsa í miðbænum. Þeir ætla að koma saman á Sirkus á Klapparstíg 30 og standa fyrir stanslausri tónleikaveislu gegn niðurrifi húsa í miðbænum. Yfirskrift samkomunnar er Látíð í bæ og með henni vilja þeir koma þeim skilaboðum til borgaryfirvalda og verktaka að þeir verndi og viðhaldi húseignum í miðbæ Reykjavíkur í stað þess að rífa þær niður. Þeir vilja forða því menningarslysi sem nú er í uppsiglingu.

Sirkus og reyndar allur sá reitur sem húsnæði barsins stendur á tákngerir vel þá “allsherjartiltekt” sem fara á fram í miðbænum þar sem sérstæða miðbæjarins og fjölskrúðugu mannlífi hans er fórnað en í staðinn reynt að líkja betur eftir verslunarkjörnum úthverfanna. Með því að skera á þessa slagæð í hjarta Reykjavíkur er því styrkur miðbæjarins í að fá að vaxa og dafna á eigin forsendum gjörsamlega hunsaður.

Allur sá fjöldi tónlistamanna sem tekur þátt á látíðinni og leggur nafn sitt við verkefnið hefur reglulega leikið eða lagt leið sína á Sirkus og ber þannig stórgóðu vitni því síkvika tónlistarlífi sem fram hefur farið á staðnum. Um leið er vakin athygli á það ómetanlega menningarlega verðmæti sem skapast hefur í kringum Sirkus en virðist virt að vettugi þar sem það verður ekki fært í krónutölur.

Þeir listamenn sem taka þátt í tónlistarhátíðinni Látíð í bæ á einn eða annan hátt (í orði eða á borði) eru:

1985!, Amiina, Ampop, Barði Jóhannsson, Berglind Ágústsdsóttir, Bob Justman, Benni Hemm Hemm, Bloodgroup, Bogomil Font, Borkó, Botnleðja, Cocktail Vomit, Curver, Dr. Gunni, Flís, Ghostigital, Gusgus DJ-set, Hjaltalín, Hjálmar, Hudson Wayne, Jagúar, Jakóbínarína, Jan Mayen, Kira Kira, K.K., Megas, Motion Boys, Mr. Silla & Mongoose, Mugison, Music Zoo, múm, My Summer as a Salvation Soldier, Orgelkvartettinn Ananas, Páll Óskar, Pétur Ben, Rass, Trabant Experience, Retro Stefson, Reykjavík!, Seabear, Singapore Sling, Sigur Rós, Skátar, Skakkamanage, Slowblow, Sometime, Sprengjuhöllin, Valgeir Sigurðsson, XXX Rotweiler, Æla, Ölvis

mig langaði bara að vekja athygli á niðurrifi sirkus. mér þykir vænt um sirkus

mér finnst það alltaf voða sorglegt þegar ungt fólk deyr - sérstaklega frá litlum börnum.

- nánar er fjallað um málið á vefnum tmz.

þeir sem eru á móti niðurrifi gamalla húsa í miðbænum ættu að drífa sig hingað.

þeir sem eru á móti nðurrifi borgarstjóraembættisins ættu hinsvegar að skella sér hingað.

Villi volgi heldur að að hann njóti trausts borgarbúa - ógeðslega fyndið! ég veit ekki til þess að það hafi verið hlegið jafn mikið af neinum pólitíkus síðan steingrímur hermansson var upp á sitt besta, meira að segja sjálfstæðismenn hafa reynt að þvo hendur sínar af honum. jæja… ég slepp þá kannski við að sjá ómálefnalegustu sjónvarpskonu íslands á meðan. maður má víst ekki taka viðtal við pabba sinn.

…ættu að vera sett inn í skólaskyldu. en það ætti stúdentspróf að vera líka.

Leti og ragmennska eru orsakir þess að svo stór hluti mannkyns er enn fús til að ala allan sinn aldur í ósjálfstæði þrátt fyrir að náttúran hafi fyrir löngu leyst mennina undan framandi handleiðslu.

Duggar fjölskyldan hættir seint að heilla mig en síðastliðið haust eignuðust þau barn númer sautján. Persónulega væri ég bara steinhætt að ríða og búin að láta klippa á eggjaleiðarana mína. Hér er heimasíðan þeirra. Þar má finna ógirnilegar uppskriftir fyrir tuttugu manns. Myndasíðu þeirra má finna hér en þau búa í risastóru húsi sem minnir á félagsheimili. Mjög áhugaverðir þessir getnaðarvarnarandstæðingar. Það er samt örugglega alltaf fjör heima hjá þeim, nema náttúrulega þegar þau liggja á eldhúsborðinu og biðja.

ég kíkti á heimasíðu istóns áðan. bara svona til þess að rekast á það fyndnasta sem ég las á síðasta ári. en það voru umsagnir dómnefndar á tilnefningum síðasta árs. þær má finna hér.

guðdómlegir frasar:

sérstakasta gulrótin í matjurtagarðinum.
popp með lúðrasveitaívafi er sjaldgæft og því sérstakt.
söngvarINN.

svo er rökstuðningurinn æði og svipar til rökstuðnings árna m. í dómaramálinu ógurlega. nei, ég tek það tilbaka, rökstuðningur dómnefndar ísl. tónlistarverðlaunanna er miklu, miklu betri!

ég get ekki beðið eftir því að sjá hvernig umsagnirnar verða í ár. segið svo að jólin séu ekki í janúar!

séð á bloggi/msni/barnalandi:

er heima með lasarus.
afhverju kalla foreldrar börnin sín lasarus þegar þau eru veik? vita þau ekki hver lazarus var? einfalda kynningu á manninum má finna hér. best er náttúrulega að lesa biblíuna. jájá - maður segir bara svona. en orð eru til alls vís.

ji, hvað hann/hún er mikið rassgat
eh… persónulega myndi ég ekki líta á það sem hrós að vera kölluð rassgat. ég myndi heldur ekki vilja vera kölluð rúsína, þær eru hundljótar og tilefni gikksháttar hjá ótal manns. mér finnst börn frekar vera fríð eða skemmtileg. ekki þurrkaðir ávextir - þeir meiða mig í tönnunum og leyfa mér að upplifa þann ósóma að sjá fullorðið fólk plokka úr mat.

barnaland í fyrstu persónu
ég á ekki til orð til að lýsa því hvað mér finnst um svoleiðislagað. börn eru ekki sock-puppets. þau eru manneskjur með sýna eigin rödd. furðulegt uppátæki.

Bobby Fischer 1958

sigmundur davíð er hetja vikunnar.

þetta vídjó er rifið niður af youtube af hinn kolbrjáluðu vísindakirkju hægri vinstri en því miður eru notendur youtube aðeins fleiri heldur en það áhugaverða fólk sem sértrúarsöfnuðinn prýðir og kemur því jafnóðum upp aftur. ég sá 9 mínútna útgáfu af þessu í fyrradag en hún hefur verið látin hverfa svo að ég myndi reyna að sjá þetta sem fyrst. maðurinn er haldinn húrrandi mikilmennskubrjálæði og heldur að vísindakirkjan hafi greindarfarslega yfirburði. jeminn eini.

UPPFÆRT: Ég setti inn nýtt videó sem á að virka. Handrit er hægt að nálgast hér.

… í sautján daga. í tilefni þess ætla ég að nota þetta svakafína lúkk sem ég hef lumað á um stund.

ég mæli með að fólk bregði sér inn á þessa síðu og sjái viðtalið við sigmund davíð í silfri egils síðastliðinn sunnudag. þar sýnir hann hvernig aðrar borgir hafa snúið sér í miðbæjarmálum. viðtalið er frekar seint í þættinum.

ég er alltaf að röfla um hvað fólk er miklir trúarhræsnarar. gott dæmi um þetta er skírnarsýki landans. næ ekki upp í hana. ég ætla ekki einu sinni að byrja á hinum kristilega framsóknarflokki og frekju þjóðkirkjunnar gagnvart menntakerfinu.

eníveis þá tók ég þetta próf á netinu. það heitir belief-o-matic. mjög hressandi.

1. Secular Humanism (100%)
2. Unitarian Universalism (94%)
3. Liberal Quakers (90%)
4. Neo-Pagan (81%)
5. Mainline to Liberal Christian Protestants (80%)
6. New Age (75%)
7. Nontheist (70%)
8. Theravada Buddhism (69%)
9. Reform Judaism (64%)
10. Mahayana Buddhism (63%)
11. Taoism (61%)
12. Orthodox Quaker (59%)
13. Bahá’í Faith (50%)
14. Scientology (49%)
15. Jainism (48%)
16. New Thought (46%)
17. Sikhism (41%)
18. Christian Science (Church of Christ, Scientist) (34%)
19. Islam (31%)
20. Orthodox Judaism (31%)
21. Mainline to Conservative Christian/Protestant (28%)
22. Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints (Mormons) (26%)
23. Seventh Day Adventist (24%)
24. Hinduism (23%)
25. Eastern Orthodox (21%)
26. Roman Catholic (21%)
27. Jehovah’s Witness (11%)

lín: við misreiknuðum okkur. ef þú vilt fá lán verðuru fyrst að borga okkur 25 þúsund ríkisdali.
helga: ##%)#*$#*$%&%!”# (óstafsetjanlegt og ósæmandi 32 ára konu)!

þvílík tilviljun, ég á einmitt 25 þúsund sem ég hafði ekkert að gera. jólin og skólabækunar voru nebblega ókeypis í þetta sinn.

ég verð að fara að hætta að lesa slúður. ég veit meira um afdrif britneyjar og lindseyjar heldur en ástæður þess að hlutabréfamarkaðurinn er í steik. ef hann er það þá ennþá.

vandræðalegt.

ég er búin að vera að hlusta á of montreal betur (mér fannst það góð hljómsveit í nokkrar hlustanir) og núna segi ég eftirfarandi: þessi fokkíngs hljómsveit er fyrir arcade fire-dýrkandi, russel crowe-horfandi, lcd soundsystem dansandi miðjumoðara. ég hef s.s. skipt um skoðun - vandræðaleg opinbert þroskamerki. frekar hlusta ég á blakkátið hennar britneyjar. það er hrárra og betur pródúserað en þetta skrattans diskópönk. magnaður andskoti hvernig geðveiki og dóp klikka aldrei. hafa a.m.k. ekki haft slæm áhrif á plötusafnið mitt.

(verð bara að koma því að hvað mér finnst kaizer chiefs ömurleg hljómsveit. einu sinni tók ég viðtal við trommarann og mér leið illa allan tímann sem hann talaði alvarlega um sorpið sem hann kallar tónlist. þeir eru luxor rokkheimsins; yfirborðslegir, einsleitir og lausir við frumlega hugsun)

annars hef ég hagað mér eins og ríðu-douglas í american president þegar kemur að þessari fimm stjörnu umræðu (aðallega vegna anna). fólk þarf alltaf að væla um þetta. skiptir ekki máli hvort þær eru fimm eða tvær. á einhverju bloggi er grenjað yfir plötunum tveimur sem ég gaf fimm stj. nú um jólin (þær voru reyndar þrjár á síðasta ári því að ólöf arnalds fékk líka fimm snemma í vor og átti það svo sannarlega skilið) og á öðru bloggi er vælt fyrir neikvæðu dómunum mínum. þetta gerist líka á börum, kaffihúsum, við kollega mína og vini. sem sagt; eiginlega allstaðar nema í mín eyru. ég fæ þetta bara second hand í staðinn, það er ágætt. nema á djamminu, þá finnur fólk sig stundum knúið til að segja mér hvað ég hafi nú verið vond við frænda þeirra eða hvað ég er með ömurlegan smekk. sem ég er svo sannarlega ekki með.

ég hef nefninlega alltaf litið svo á að ég hafi alveg ferlega góðan smekk (ragga). ég yfirgaf metallicu þegar svarta platan kom, þekki gainsbourg og fela kuti nokkuð vel auk þess að hafa uppgötvað að zappa var svo sannarlega snillingur. mér væri sama ef að franz ferdinand hættu í dag og myndi heldur ekki gráta það ef að air myndu aldrei aftur heyrast á kaffihúsum. ég veit að kóldplei er nýja u2 og finnst ferlegt hve margir eru hræddir við squarepusher. ég fíla mingus betur en miles og lendi stundum í þeirri ánægju að uppgötva hljómsveitir sem af einhverri ástæðu fóru framhjá mér.

sem minnir mig á deerhoof - en það er það sem ég er að tala um.