Helga Þórey í Undralandi

Ég hjóla alltaf í skólann. Það þýðir að ég verð fyrir manndrápstilraunum að hálfu bifreiða a.m.k. tvisvar á dag. Bílar skilja ekki hjól. Um daginn var ég þó að hjóla á gangstétt framhjá blokk, þá gargar einhver kona (sem var að fara upp í bílinn sinn) að ég eigi nú bara að hjóla á stígnum og benti á stíg sem liggur þar rétt hjá. Ég var í stuði svo að í staðinn fyrir að hirða ekki um fáfræði hennar sté ég af hjólinu og benti henni á að ekki aðeins væri þetta malarstígur, heldur malarstígur af verstu gerð. Fullur af stóru oddhvössu grjóti. Það getur enginn nema gangandi vegfarendur notað hann en alls ekki neinn með vagn, sérstaklega ekki kerru. Í ofanálag var grenjandi rigning þennan dag svo að ekki var í það bjóðandi láta á stíginn reyna.

Ég sagði að ef hún vildi senda borgaryfirvöldum bréf og biðja um að göngustígurinn efst á milli Mela og Meistaravalla yrði malbikaður þá myndi ég skrifa undir með henni glöð í bragði. Konan var alveg forviða á þessari undarlegu hjólastúlku og fór að spyrja mig út í aðstæður hjólreiðamanna í Reykjavík og spurði: En er búið að gera svo marga stíga? Ég sagði henni frá þeirri furðulegu pólitík sem gildir um hjólastíga. Þeir eru lagðir í Skerjafirði, Laugardal og Fossvogi og er það frábært framtak en það eru bara svo miklu fleiri sem nota hjól en fólk sem býr þar. Auk þess er sem yfirvöld haldi að flestir sem hjóli geri sér það til yndisauka, frekar en að nota hjól sem faratæki.

Þetta fékk mig til að hugsa um hjólastæði. Nú finnst mér það vel við hæfi að verðlauna fólk fyrir að hjóla. Bílar eru mengunarvibbar og þegar ég hjóla Suðurgötuna hugsa ég stundum með mér hvort að væri ekki hægt að beita reyklausu bara reglunni á bifreiðar líka. Hósthóst og ullabjakk! Svo halda þeir sem keyra út frá Háskólabíói til hægri á Suðurgötu (já, fólk keyrir frá H.bíó niður í Árnagarð og Odda) að þeir eigi réttinn þótt það sé grænn kall á gönguljósunum. En þetta með hjólastæðin… Þegar ég kem í skólann – gildir einu hvaða bygging það er – þá verð ég alltaf að skilja hjólið mitt eftir úti. Ekkert þak er í boði og þar af leiðandi er hjólið mitt alltaf rennandi blautt þegar ég kem að því eftir tíma. Mér finnst allt í lagi að byggja pínulitla skúra fyrir okkur sem mengum ekki neitt í útblásturshelvíti Háskólasvæðisins en þurfum að anda því að okkur – þeir geta ekki verið jafn dýrir og öll þessi bílastæði.

Af einhverjum ástæðum þykir það ekkert mál að fólk mengi og mengi – einn í hverjum bíl fyrir sig. Ég veit um fólk sem býr nær skólanum en ég og fer þangað á bíl. Og hvað varð um carpooling? Mér finnst það ægilega sniðugt. Svo væri hægt að hafa göng á milli efra svæðis og neðra. Á meðan Stúdentaráð skipuleggur næsta partý ætla ég að hugsa um hjólaskúra. Mér finnst það megi eyða peningum í þá.