Feed on
Posts
Comments

Ég hlakka svo til að hitta Færeyingana mína. Þau eru svo skemmtileg. Margt hefur breyst síðan ég var þar fyrir einu og hálfu ári. Vá, mér finnst eins og það sé miklu lengra síðan. Magnað. Þá var gekk ég um með ofurlítinn vonarneista í hjartanu, ég leyfði fólkinu hennar Eivarar að faðma mig með sínum stóru örmum. Hvernig er annað hægt en að elska þau…

Þegar ég kom heim breyttist allt. Janúar beið með sína myrku daga og það var dimmt lengi. Ég hugsa ekki oft um það lengur en ég man ennþá hvað mér var kalt.

Comments are closed.