Helga Þórey í Undralandi undrast

Ég var að lesa bloggið hjá rúmlegra fertugri vinkonu Kamillu, þar sem hún skrifar af mikilli tilfinningu um útlandaþrá sína. Ég get ekki annað sagt en að eins sé fyrir mér komið. Húðin á mér er þornuð upp af frosti fyrir utan nokkrar bleikar bólur sem prýða mig. Ekki það að það sé frost, en það er samt vetur. Vetur ófullnægðra þráa minna. Úff. Ég verð að finna leið til þess að ferja mig aftur út. En þetta Danahatur í Mið-Austulöndum er búið að reka líkkistunaglann í löngun mína til þess að flytja til Kaupinhavnar. Ég nenni ekki að vera sprengd fyrir syndir nýlenduherra. Það var víst nógu mikil klikkun að búa í New York, sem er ekki rassgat hlý á veturna. Kannski ætti ég að fara til Marseille. Þaðan er stutt á ströndina og ekki svo langt á skíði heldur. Æi. Á ég kannski bara að setjast upp á hana Ragnheiði í Tókíó, finna mér vinnu og verða ómissandi í skjalaþýðingum það sem eftir er? Ég þrái reyndar París. Ekki París 2006, heldur París 1926. Ég er alltaf áttatíu árum of sein.

Á einhver lítið notaða tímavél?

Ég er búin að ætla að gera þetta heillengi. Hér er Ljósvíkingur með Hjálmum og Mugison.

Ég er að horfa á spjátrunginn hann Garðar Thor Cortes veina kynningu á Geir Ólafssyni. Hann (Garðar) minnir mig á frænkuna í Jóni Oddi og Jóni Bjarna sem söng alltaf óperusöng þegar þau dönsuðu í kringum jólatréð. (Hvaða Fanney er þetta?!) Þeir bræður sögðu alltaf að munnurinn á henni væri eins og sprungið dekk og að sonur hennar væri aumingi. Þetta minnir mig á skemmtilegt orðatiltæki sem hún Ragga vinkona mín notaði í eitt af fjölmörgum skiptum sem ég vældi yfir ástleysi ungra manna. Helga, þú dansar ekki í kringum dautt jólatré. Ekki það að ég leggi það í vana minn að dansa í kringum lifandi tré heldur. Ég veit ekki betur en að fólk gangi í kringum þessi blessuðu tré sem höggvin eru úr samviskuskógum fyrrum bóhema í Hvalfirðinum. En svo að sögunni víki aftur að Evrósýnkeppninni, þetta eru ekkert nema hnakkar og Ædol rejcts. Að ógleymdum annarsflokks söngvurum lélegra hljómsveita. Ég hef bara ein skilaboð til þessa fólks: Maður dansar ekki í kringum dautt jólatré.

Er þetta fyndið eða hvað?

Ég hljóp! Ég hljóp án þess að vera elt eða á eftir einhverju(m). Ég hata nebblega að hlaupa. Næstum því jafnmikið og hún Marta. Saman getum við rætt hvað það er viðbjóðslegt að hlaupa. Til hvers að eyðileggja á sér hnén fyrir hlaup.

Afhverju var ég eiginlega að hlaupa?
Ég er brjáluð.

Saló var að klukka mig - mér finnst þetta pínu gaman.

4 sjónvarpsþættir sem ég elska að glápa á
- Friends
- The Simpsons
- American Dad
- Sex and the City

4 kvikmyndir sem ég get horft á aftur & aftur
- The Royal Tenenbaums
- When Harry Met Sally
- Annie Hall (Nánast allt með Woody Allen)
- Tilsammans

4 heimasíður sem ég dinglast inn á daglega
- http://helga.undraland.com
- http://myspace.com/findhelga
- http://www.google.com
- http://allmusic.com

4 uppáhalds máltíðir
- Sushi
- Súpurnar mínar
- Pizza
- SúperNachos

4 geisladiskar sem ég get hlustað á aftur & aftur
- Revolver (Bítlarnir)
- Forever Changes (Love)
- Low End Theory (A Tribe Called Quest)
- Sounds of Silence (Simon & Garfunkel)

Ég hef komist að því að ég er alveg einstaklega ófrumleg manneskja með áhuga á engu nema sjálfri mér.
Hnegg. As if!
Ég vil einnig koma því á framfæri að á http://earth.google.com er að finna það besta sem internetið býður upp á.
Ég klukka Ronju, Heiði, Kamillu og systur mínar.

Ég var nú svo aldeilis heppin að vera deit Sigga vinar míns á Íslensku tónlistarverðlaunin í gær. Þar sátum við prúðbúin ásamt honum Þorsteini og horfðum á hver verðlaunin á fætur öðrum hrifsuð úr höndum minna kæru bræðra. Annars var þar ágætt kéllingavín - Kir Royale og hvaðeina. Ég var að sjálfsögðu afar hress því fyrr um daginn fór ég í Pilates, það hefur mig lengi langað til að prófa og þótti nóg um hve ánægjuleg íþróttin er.

Mér hefur alltaf þótt það pínu skrýtið að keppa í list. Mér er spurn hvort það sé í raun og veru hægt? Hátindur kvöldsins var þó án efa myndatakan af Sigga og borgarstjóra vorum í anddyrinu. Mér láðist að hlæja upphátt en það er bara vegna þess hve ég er vel upp alin.

Jonni átti ammæli í gær. Til hamingju Lappi minn.

SORGARFRÉTTIR

GLEÐIFRÉTTIR!

Í nótt dreymdi mig að ég ætlaði að flytja til suður-Ítalíu og læra þar ítölsku, síðan ætlaði ég að söðla um og fara til Spánar og læra þar spænsku. Eftir það stóð ég með vinum mínum fyrir utan Kringluna og ætlaði með þeim inn í bíl sem kom keyrandi. Ég dreif mig inn í bílinn en þegar þangað var komið var víst ekki pláss fyrir neinn annan en mig og við héldum af stað. Við hliðina á mér sat gamall vinur sem sýndi mér enga athygli og ég hugsaði, þetta lagast allt þegar ég er flutt til Ítalíu.

Kannski ætti ég bara að flytja til útlanda. Mér leiðist. Ég vil fá að gera það sem ég hef áhuga á.

Tónlistin er verst. Uppspenntar útgáfur af lögum eins og I am sailing eða hverslags annars flokksslagara sem hægt er að ímynda sér. Stundum horfi ég á hinar stelpurnar og óska þess að ég hefði aldrei reykt eina einustu sígarettu.

Til þess að vega upp á móti þessari ógurlegu tónlist, skrapp ég á útsölu í Skífunni. Þar fékk ég mér tvær Madonnuplötur sem vantaði í safnið, Fleetwood Mac - Rumours og safnplötu sem heitir InFlight entertainment (mj. hressandi, Lalo Schifrin og svoleiðis). Það er greinilegt að ég er í sumarskapi

Svo liðu dagarnir og vikurnar, mánuðirnir og árin. Engu gleymdi stúlkan en horfði þó fram á veginn. Eitt sinn sá hún ljóstýru í glugga og einhvern ganga framhjá en það var nýr heimur sem henni þótti ekkert til koma. Innan veggja hennar eigin tilvistar birti og hún fann að í hjarta hennar var vor. Loksins. Eftir langan dimman vetur fann hún seiðinn af gleðinni sem hún týndi á hausti.

Það er nú gaman að segja frá því að það var allst ekki klippt af bílnum mínum, ónei. Númerunum var STOLIÐ. Já, þið lásuð rétt, þeim var stolið. Þetta voru náttúrulega gamaldags númer og glæsileg, þótt ég segi sjálf frá, Ö 2300. Þ.e.a.s. danskt Ö. Núna þarf ég að punga út fyrir nýjum og lýsi hér með eftir þeim gömlu.

Númerinu Ö 2300 var stolið í Skaftahlíðinni aðfaranótt 12. janúar síðastliðinn - skila takk.

Hvert fer ég til að leysa út afklippt bílnúmer?

Ég get ekki hætt…

1. Hver ert þú?
2. Erum við vinir?
3. Hvenær hittumst við fyrst og hvernig?
4. Ertu hrifin/n af mér?
5. Langar þig að kyssa mig?
6. Láttu mig hafa gælunafn og útskýrðu afhverju þú valdir það.
7. Lýstu mér í einu orði.
8. Hvernig leist þér á mig þegar þú sást mig fyrst?
9. Líst þér ennþá þannig á mig?
10. Hvað minnir þig á mig?
11. Ef þú gætir gefið mér eitthvað hvað myndi það vera?
12. Hversu vel þekkiru mig?
13. Hvenær sástu mig síðast?
14. Hefur þig einhvern tíman langað til að segja mér eitthvað en ekki getað það?
15. Ætlaru að setja þetta á bloggið þitt svo ég geti skrifað um þig?

Jæja.
Heiður er komin heim. Ég og Fjóla sys förum í gymmið saman. Klippilöggan leggur mig í einelti. Námið mitt er komið í viðráðanlegan farveg. Ég er hætt að vera stöðugt skítblönk. Það er gaman í vinnunni og ég er með eina nýja sem ég ætla að sækja um.

Jonni og Unnur gáfu mér Jamie Lidell í ammælisgjöf. Þessi plata minnir mig á að það kemur sumar eftir þennan vetur. Hressandi er gott. Ég skil ekki fólk sem hlustar á Antony and the Johnsons á sumrin, ég geri það bara á veturna. Leonard Cohen sömuleiðis.

Hækkaðu sól, hækkaðu.

Það var klippt af bílnum mínum. Hvernig á ég að komast með hann í skoðun núna?

Í gær fór ég á tónleika í Laugardalshöll. Þar sem ég fékk lítinn svefn nóttina áður og fannst ekkert gaman að vera pínd á fætur á ókristilegum tíma, eyddi ég deginum í vinnunni í að láta mér hlakka til tónleikanna góðu. Ég sá fyrir mér afslappaða stemmingu með skemmtilegu fólki og bjór. Nei heyrðu, það var ekki seldur neinn bjór. GLATAÐ. Í staðinn voru það Dómínóspizzur og kókakóla sem áttu að taka broddinn af því að þurfa að standa í fimm til sex klukkutíma. Svo var troðingurinn svo mikill að engum leið í raun og veru vel. Upphafskynning Andra Snæs (Love Star) og Margrétar Vilhjálmsdóttur (leikkvinnu) var fáránlega tilgerðarleg þegar þau lásu upp fræðslutexta um íslenska virkjunargreddu í kór. Hann lesandi eins og venjulegt fólk, hún eins og leikhúsfólk. Ég fór eiginlega hjá mér þegar mér tókst að hætta að flissa, þetta var svo skrýtið.

En annars finnst mér frábært að svona margir vilji setja hendur á loft í nafni umhverfisverndar. Ég vil að skoðanir fólks á Alcoa, Kárahnjúkavirkjun og álverinu í Reyðarfirði verði felldar inn í greindarpróf, svo mikið liggur mér málefnið á hjarta. Áfram Ísland.

Ég er ekki alveg jafn fúl lengur. Gaman á tónleikum á eftir!