Úgglönd January 31, 2006
Ég var að lesa bloggið hjá rúmlegra fertugri vinkonu Kamillu, þar sem hún skrifar af mikilli tilfinningu um útlandaþrá sína. Ég get ekki annað sagt en að eins sé fyrir mér komið. Húðin á mér er þornuð upp af frosti fyrir utan nokkrar bleikar bólur sem prýða mig. Ekki það að það sé frost, en það er samt vetur. Vetur ófullnægðra þráa minna. Úff. Ég verð að finna leið til þess að ferja mig aftur út. En þetta Danahatur í Mið-Austulöndum er búið að reka líkkistunaglann í löngun mína til þess að flytja til Kaupinhavnar. Ég nenni ekki að vera sprengd fyrir syndir nýlenduherra. Það var víst nógu mikil klikkun að búa í New York, sem er ekki rassgat hlý á veturna. Kannski ætti ég að fara til Marseille. Þaðan er stutt á ströndina og ekki svo langt á skíði heldur. Æi. Á ég kannski bara að setjast upp á hana Ragnheiði í Tókíó, finna mér vinnu og verða ómissandi í skjalaþýðingum það sem eftir er? Ég þrái reyndar París. Ekki París 2006, heldur París 1926. Ég er alltaf áttatíu árum of sein.
Á einhver lítið notaða tímavél?
