Helga Þórey í Undralandi undrast

Mér finnst Friends vera skemmtilegasta sjónvarpsefni í heimi. Það skiptir engu máli í hvaða seríu ég dett inn í, alltaf gaman. Nema kannski endirinn á seríu sex. Væmið, ég hata væmið. Stundum sendum við Marta hvor annarri sms bara til þess að segja hinni frá að Friends sé í sjónvarpinu. Svo fílum við líka The fabulous life of… Meiriháttar. Ég hef aldrei skilið fólkið sem hatar sjónvarp. Ég held að þetta sé bara yfirborðsmennskusnobb og aulaháttur. Ég horf’ekkjá sjónvarp! Þetta heyrist alltaf úr munni einhvers í litla þrönga artíkissass menningarkimanum. Þeir sem þykjast ekki horfa á sjónvarp og hlusta bara á æpoddinn sinn eru að missa af hlutum eins og fréttum, skemmtilegum fræðsluþáttum á RÚV (einn í gær um eldgamladaga í suður-ameríku), Desperate Houswives, Ástarfleyinu og ýmsu öðru. Sjónvarp (þótt íslenskir þættir séu mistækir) hefur nefnilega heilmikið listrænt gildi. Sem dæmi má nefna handritaskrif, Friends er til dæmis fyndið, Kallakaffi er ekki fyndið. Í sjónvarpinu eru myndbönd þau eru oft gerð af frábærum upprennandi leikstjórum. Allir sem hafa séð Spike Jonze videó vita að þetta er alveg satt. Ég er komin með hundleið á fólki sem segir sjónvarp vera tímasóun - sjónvarp er fínt svo lengi sem maður er ekki inni öll kvöld á sumrin að horfa á ekki neitt. Kosturinn við sjónvarp finnst mér líka vera sá að þar sé ég oft efni sem ég hefði annars aldrei rekið augun í. Í gær var t.d. þáttur um bannárin. Ég vildi óska að ég væri með MTV, BBC Learning, BBC Food, National Geographic, VH1, fleiri Discovery. Bara svona fyrir veturinn.

Vængeblíngar.

Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey

Læra frönsku og nokkur tungumál í viðbót.
Klára háskólapróf.
Fara til Parísar, Ástralíu, Japans, Suður-Afríku, L.A., Indlands, Hawaii og fullt, fullt, fullt af fleiri stöðum.
Læra að vakna snemma á morgnana.
Fara í jóga.
Læra á gítar og píanó.
Verða jafnóðum manneskja.

Sjö hlutir sem ég get

Skipt um bremsuklossa á bílnum mínum.
Skrifað góðar ritgerðir.
Skilið ensku, norsku, sænsku, dönsku og færeysku.
Rústað Popppunkti.
Gert grein fyrir frummyndakenningunni.
Lært ýmislegt á tölvur.
Talað skítsæmilegt táknmál.

Sjö hlutir sem ég get alls ekki

Vaknað snemma á morgnana.
Gleymt.
Unnið einhæfa vinnu.
Skilið grunnhyggni frjálshyggjufólks.
Gefist upp.
Hætt að hugsa.
Drukkið mjólk.

Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið

Trygglyndi.
Húmor.
Hæfileikar.
Víðsýni.
Greind.
Heiðarleiki.
Stórt typpi.

Sjö frægir sem heilla

Johnny Depp.
Benicio del Toro.
Prins.
Sean Penn.
Andri Snær Magnason.
Colin Firth.
Michael Rappaport.

Sjö orð eða setningar sem ég nota mikið

Erðanú.
Bakka frá.
Maður, já.
Deld.
Ha?
OMG!
Nei.

Sjö hlutir sem ég sé einmitt núna

Trópí.
Æpoddinn minn.
Friendsið mitt.
Sleikjó.
Lykla.
Heddfónana hans Einars.
Tölvu.

Sjö sem ég klukka

Martfríður.
Heiður.
Kamilla.
Magga sys.
Sóley.
Unnur María.
Herborg.

Undrapabbi! Þetta er allt svo skrýtið - svo eru nokkrir linkar dottnir út!

Í kvöld ætla ég að halda upp á ammælið mitt á Kaffibarnum.
HÚLLUMHÆ!!!

Á aðfaranótt ammælisdags míns sat ég á Kaffibarnum ásamt vinum mínum. Á meðal gesta var enginn annar en Quentin Tarantino. Nokkrum kokkteilum síðar, stóð ég við barinn og beið eftir þjónustu. Tarantino gaf sig svo á tal við mig og við spjöllum um eitt og annað. Hann var þrælskemmtilegur og bara eiginlega nákvæmlega eins og ég hafði ímyndað mér. Þangað til að hann stakk puttanum upp í mig. Eins og góðs dyravarðar er siður, reif ég lúkuna á honum út úr munninum á mér og snéri upp á puttann á honum - ég fíla ekki svona dónaskap. Það var engum blöðum um það að fletta að hann var afar hissa. Einar, unnusti minn, vissi ekki hvort þetta yrði skiptið sem ég fengi einn á kjaftinn fyrir framhleypni mína - en svo varð ekki. Tarantino kyssti mig á kinnina og óskaði mér til hamingju með daginn, sagði að hans líf væri búið að vera miklu betra eftir þrítugt. Svo tilkynnti hann öllum sem heyra vildu að Ísland væri best.

Það eru nú aldeilis merkileg spil sem lífið gefur stundum. Ekki bjóst ég við þessu. Hann er samt svalasta seleb sem ég hef hitt. Ójá.

Ég er svo heppin að hafa eignast hana Mörtu á leiðinni í gegnum þetta skrýtna líf.
Hún er 26 ára í dag.
Hún á Hjört.
Hún er vinkona mín.
Hún skilur mig.
Hún veit margt sem ég segi ekki.
Hún veit að prins er uppáhalds tónlistarmaðurinn minn.
Hún er mamma mín í korter á hverjum degi.
Hún er Marta mín.

Að eilífu í hjarta mínu.

Ég á ammælí dag,
ég á ammælí dag.
Ég á ammæli sjálf,
ég á ammælí dag.

Ég er þrítug í dag,
ég er þrítug í dag.
Ég er þrítug ég sjálf,
ég er þrítug í dag.

Klukkan 18:32 verð ég þrítug. Magnað. Ég sem hélt ég væri átján.

…verð ég þrítug. Hvar á ég drekka bjór?

Í gærkvöldi lagði ég land undir fót (eða dekk) og skellti mér ásamt fríðu föruneyti á útgáfutónleika Hjálma á Flúðum. Það er ekki gaman að keyra Holtavörðuheiðina á eineygðum bíl í skafrenningi. Á Selfossi stal Vala sokkum í Olísbúðinni - það fannst mér fullkomlega réttlætanlegt í ljósi verðsamráðsins ógurlega - nálægt Skálholti hélt ég að við færum útaf… Hvað um það, við komum rétt tímanlega til að sjá Hjálma byrja.

Mikið dansað og sungið. Eftirpartý á Útlaganum. Freyðivín. Dansað. Allir fullir. Svaðilför í heita laug á bak við kletta og hóla. Helga keyrir á Svörtu þrumunni yfir á. Heitt vatn í snjónum. Freyðivín. Gaman. Vinir. Myrkur að finna aftur föt. Margir týna fötum. Ferð á Hótel Flúðir. Freyðivín. Hössun. Helga+Siggi+Helga sofa vært.
Laugardagur: Kaldur bíll fullur af ókunnugum næbuxum, frosnum sokkum og drasli. Helgur leggja af stað til Reykjavíkur. Helga Birna leiðir Helgu Þóreyju í sannleikann um að Eden í Hveragerði sé ennþá til. Heim. Skírnarveisla Mörtusonar. Sækóprestur. Góður matur. Helga lúin.

Matthías Hjörtur Mörtuson hefur verið tekinn í tölu kristinna manna.

Mörgum er tíðrætt um Hringbrautarslysið mikla. Verð ég að segja að það kemur mér ekki á óvart þetta blessaða flopp. Ekki nota ég hana mikið - ég stytti mér heldur leið yfir Skólavörðuholtið eins og ratandi bílstjóra ber. Það eina sem þessi blessaða Hringbraut gerir er að hraða bílum í átt til hins raunverulega vandamáls sem er flöskuháls Miklubrautar á milli Snorra- og Kringlumýrarbrautar. Ég hefði frekar viljað sjá stokk eða mislæga Kringlumýrar/Miklubrautarlausn.

Í gær var áhugaverð spurning dagsins í DV (eða var það í fyrradag?). Hver er uppáhaldsfréttamaðurinn þinn? Einhver sagði Logi Ber og einhver sagði Edda Andrés. Það merkilega var að enginn aðspurðra nefndi mann/konu sem getur talist til fréttamanns. Því strangt til tekið eru þau tvö þulir en ekki fréttamenn. Kannski sjá þau um einhverja vaktsjórn, gott og vel, en eins og t.d. á fréttastofu útvarps sinna allir vaktstjórar fréttamennsku, nema kannski fréttastjórinn, en ég hef það frá eigin hendi að hann hefur þar af nægri reynslu að taka. Þetta segir svolítið til um fáfræði fólks - það gerir sér enga grein fyrir því hverjir í raun og veru vinna fréttirnar. Andlitin á skjánum fá peningana og heiðurinn á meðan vinnandi fréttamenn fá meiri vinnu…

Flýjum á Flúðir, sagði ég við Helgu Birnu vinkonu mína. Það glaðnaði yfir henni og við sáum okkur í anda eins og Thelmu og Louise brunandi eftir þjóðveginum. Svona ródtripp er gaman að fara á. Sérstaklega þar sem við þurfum að aka í gegnum 1, 2, Selfoss. Við vorum ekki lengi að átta okkur á hvað myndi fullkomna ferðina; Eva Kamilla Einarsdóttir.

Ástæða trippsins er þó útgáfutónleikur góðvina okkar í Hjálmum. Enda verður enginn slíkur haldinn í Reykjavík.

Heima hjá mér býr Iguanaeðlan hún Zelda. Hjördís keypti hana þegar útséð var um það að enginn köttur fengist vegna ofnæmis undirritaðrar (takk pabbi). Ég er alltaf að reyna að vingast við hana en hún hefur viðleitni mína að engu. Áðan reyndi ég að kaupa ást hennar með gulrótum og káli en ekki tókst mér að vinna hug grænmetisætunnar frekar en síðast (þá var ég svo hrædd að ég henti Lambhagasalati yfir hana alla og gulrótum yfir sjálfa mig og stofuna). Ég vorkenni henni líka að vera í búrinu. Áðan var hún eitthvað að reyna að klifra en datt niður á neðri hæðina og var svo ekkert að fatta strax hvar hún ætti að klifra upp. Hún er langur og ískaldur auli. Rúmur meter af köldu blóði. Það er ekki furða að hún vilji ekki vera vinkona mín. Mig langaði bara að hún sæti á öxlinni á mér…

Eitt enn: Mín ástkæra Ragnheiður Reynisdóttir verður þrítug á sunnudaginn. Kéllíng í níu daga á undan mér - hahaha!

Ég sat á Kaffibarnum áðan með Sunnevu þegar inn gengur Siggi og segir eftirfarandi fréttir: Það á að rífa GrandRokk og flytja Hljómalind upp á Árbæjarsafn. Þvílíkt og annað eins. Rífa GrandRokk! Ég þekki ekki marga sem ætla að tékka á Hljómalind á Árbæjarsafni í framtíðinni. Ætli þar verði ekki sömu hálfvitarnir og vinna í borgarskipulagi. Fólk sem notar ekki miðbæinn og býr í Grafarvogi. Þeim væri nær að skipuleggja sín eigin hverfi. Svo á líka að gera lúxusíbúðir við höfnina. OJ.

Það er klisja og ég hef oft sagt það áður en…: Ég elska Evu Kamillu. Ég er svo glöð að við erum vinkonur.

Hilsen Helga Desember.