Helga Þórey í Undralandi undrast

Ég var að lesa bloggið hennar Önnu og það er svo fyndið og skemmtilegt. Ég fatta alltaf hvað hún er að meina.

Ég þjáist af netleysi og get aðeins komist á mitt ástkæra þegar ég er hér í útvarpinu. Ég hélt að ég væri búin að borga gamlan símareiknig og ætlaði að fá mér háhraða en komst að því að snillingarnir hjá vodafone gleymdu að taka af kortinu mínu. Hefði mátt fylgast betur með en samt finnst mér þetta vera bjánaskapur.

Kannski bruðla ég bara og fæ mér net samt. Eða kort í tölvuna og hanga á heitum reitum. Það er góð hugmynd. Þá verð ég að fara á kaffihús, snilld. Jonni litli var að útskrifast úr viðskiptafræði og ég og fleiri ætlum að fagna því í kvöld. Voða duglegur þessi Jonni. Hann ætti kannski að tussast til þess að fara aftur að blogga, ha?

Ragga fyrrverandi brauðæta og núverandi carnivore hefur það þrusugott í Tókýó. Ég sakna hennar samt pínu.

Var ég búin að tala um það hvað mér finnst yndislegt að búa ein? Mér finnst það. Það getur alltaf einhver gist, í rúmi eða sófa. Uppvaskið er eingöngu eftir mig og þá sem ég býð velkomna. Jólahúsið, jólahúsið mitt. Á eftir fer ég í mat til mömmu. Það er líka best.

Mikið er gott og gaman að tónlistarhátíð getur stytt mér stundir næstu daga. Svo er RÚV djamm á föstudaginn. Það gæti verið gaman! Tilbreyting - gamangaman.

Ég vil minna á að mín ástkæra Eivör Pálsdóttir kemur EKKI fram á föstudaginn, heldur á fimmtudaginn á NASA. Enginn má missa af henni. Hún er frábær.

Segðu eitthvað annað.

Ég er búin að fá enn eina vinnuna.
Með fatlaða.
Það verður skemmtilegt.
Enda lágt hlutfall.

Mér finnst svo
hallærislegt.
Þegar fólk
stíliserar,
útlitshannar
og notar enter fram út öllu valdi.

Sérstaklega
þegar
það er að tala um
hversdagslega
hluti.

Núna,
er ég töff.

10.000

Say no more…

…ég kemst bara svo sjaldan á netið.