Það er ekkert gaman að fá útborgað og eiga ekki krónu þegar maður er búinn að borga reikningana. Ég er komin með hundleið á því að vera með skítalaun fyrir krapp vinnu. Ég hef unnið á sama sambýlinu í nokkur ár og það er alveg ótrúlegt hvað ríkið leggur sig fram við að níðast á manni. Síðan ég byrjaði fyrst hafa launin vissulega hækkað - en aldrei þó í samhengi við kaupgetu eða neitt slíkt. Niðurskurður, niðurskurður, niðurskurður.
Mér blöskrar hversu lágan standard ríkið og bæir (170) leyfa sér í umönnun þeirra sem þurfa mest á því að halda. Það er óþolandi að fá ekki almennilega borgað fyrir FOKKING ERFIÐA vinnu. Mér þykir æðislega vænt um fólkið sem ég passa en ég geri líka mér vel grein fyrir því hve margir gætu aldrei dílað við einhverfa. Það væri gaman að sjá Pál Pétursson eða Davíð Oddson hálfvita þrauka einn dag í vinnunni minni.
Vinnan mín skiptir máli - ég er stolt af starfinu sem ég sinni - afhverju eru engir aðrir á sama máli?